Aδέσποτο φως

Μυθιστόρημα (286 σελίδες)

Αδέσποτο φως! Ανασαίνεις άναρχα μες στη θολή, στην καταχωνιασμένη μνήμη των φωτεινών μας ημερών. Των ημερών που πέρασαν. Των ημερών της παιδικής γαλήνης κι αθωότητας και των εφηβικών ερώτων μας. Η αντάρτικη εφεδρεία μας στον ατέλειωτο αγώνα με το σκοτάδι.

Κι η τελευταία ελπίδα για την Ileana και τον Ορέστη. Ζουν στο σκοτάδι, ο καθένας στο δικό του. Και μόνο σπάνια, κάποια αχτίδα το διαπερνάει και ξεσηκώνει μια ακαθόριστη αύρα γύρω τους. Για λίγο μόνο, γρήγορα σβήνει κι αυτή κι επιστρέφουν μετά, τυφλοί, στο μεγάλο, σκοτεινό, βασίλειο. Στο απόλυτο έλεος του βασιλιά του σκότους εκεί. Ανίκητος τούτος, κακός και μοχθηρός μια μέρα δεν άντεξε, συννέφιασε και τ΄ ομολόγησε.

«Δεν ξέρω πότε έρχεται, αν το ήξερα δε θα υπήρχε καν, θα το έσβηνα κι αυτό. Όπως εσύ δεν ξέρεις γιατί βρέθηκες εδώ, έτσι κι εγώ δεν ξέρω πότε έρχεται αυτό το φως».

Περισσότερα...

Ελληνικός διπλός, σκέτος

Νουβέλα (110 σελίδες)

Wikipedia: Το fractal (ελλ: μορφόκλασμα) είναι ένα γεωμετρικό σχήμα που επαναλαμβάνεται αυτούσιο σε άπειρο βαθμό μεγέθυνσης, κι έτσι συχνά αναφέρεται σαν "απείρως περίπλοκο". Παρουσιάζεται ως "μαγική εικόνα" που όσες φορές και να μεγεθυνθεί οποιοδήποτε τμήμα του θα συνεχίζει να παρουσιάζει ένα εξίσου περίπλοκο σχέδιο με μερική ή ολική επανάληψη του αρχικού.

 

Περισσότερα...

Φεγγαρόφωτο

Μυθιστόρημα (400 σελίδες)

Ένα λεωφορείο ταξιδεύει απ΄ το 1989 μέχρι σήμερα, μεταξύ Ελλάδας και Πολωνίας και με πολλές στάσεις ενδιάμεσα. Και μ΄ επιβάτες ανάκατους, απ΄ τους πλανήτες της τύχης, της δύναμης και του φεγγαριού.

Στον αστερισμό του πεπρωμένου κατοικεί κόσμος πολύς. Κατοικούν κι ο Τάσος, ο κύριος διευθυντής, ο Βάγγος, η Μάρω, ο Γιάννης, η καημένη η κυρία Φρόσω, ο Βασίλης κι ο ογκώδης θείος του. Ασφαλώς διαφέρουν μεταξύ τους, άλλοι είναι καλοί, άλλοι είναι κακοί, άλλοι είναι τρισάθλιοι. Μοιάζουν όμως όλοι σε τούτο: γρανάζια ακριβείας ρυθμίζουν τη ζωή τους.

Περισσότερα...

Παράλογος Λόγος

Δοκίμιο (83 σελίδες)

Ζήσαμε και ζούμε μια πρωτόγνωρη κρίση λογικής και μια, ταυτόχρονη, πρωτοφανή, κρίση ηθικής. Παράξενο φαντάζει που συνέπεσαν, με τέτοια ένταση, την ίδια περίοδο.

Λες και η μια κρίση τροφοδοτεί την άλλη. Δε χρειάζεται τίποτα περισσότερο για να εξηγήσει κανείς τη σημερινή κατάσταση και τις πραγματικές αιτίες, της δευτερογενούς, οικονομικής και κοινωνικής μας, κρίσης. Όπως προτείνει και ο Ockham, ας μείνουμε στην απλούστερη εξήγηση. Έκπτωση ηθικής και έλλειμμα λογικής. Δε χρειάζεται εμπλουτισμό ούτε και έχει κάτι να προσφέρει η συστέγαση με άλλες βαρύγδουπες, συνήθως παρανοϊκές, θεωρίες. Αυτά τα δυο αρκούν. Ίσως μάλιστα και να περισσεύουν, αν υποβόσκει σχέση αιτίου αιτιατού, αν δηλαδή το ένα γεννάει αναγκαστικά το άλλο. Υπόθεση για την οποία δε θέλω να αποπειραθώ καμιά άποψη στην προτελευταία σελίδα του σύντομου τούτου δοκιμίου.

 

Περισσότερα...

Οι δύο ρολογάδες

Μυθιστόρημα (200 σελίδες)

Ασκούν μια γοητεία τα παλιά μηχανικά ρολόγια. Ιδιαίτερα να κοιτάς το μέσα τους, το μηχανισμό τους. Τα εκατοντάδες γρανάζια, τ΄ αξονάκια, τους δίσκους. Κι ο ρολογάς μετά, σκυφτός και προσηλωμένος πάνω τους! Με τους λεπτούς του χειρισμούς και το φακό σφηνωμένο στο μάτι, να βυθίζεται στο μικρό τους μέγεθος. Να τα σκαλίζει, να τα λαδώνει, να τους δίνει ζωή. Και να τα κάνει να κινάνε τους δείκτες μπροστά. Τους δείκτες που δείχνουνε το χρόνο.

Περισσότερα...